Schrijver met lef
Boek over een verzwegen nucleaire ramp
Door Maria Holtrop (29 oktober 2010)
Tien jaar onderzoek zit er in 'Het Overstone Incident', in de vorm van een roman worden staatsgeheimen aan het licht gebracht.
Waarom heb je voor TenPages.com gekozen?
Ik probeer in de marketingmix voor mijn boek(en) zoveel mogelijk kanalen te combineren. TenPages.com is er daar één van. Maar vraag mij niet hoe ik TenPages.com gevonden heb. Ik denk door gelukkig toeval, een link… Ik weet het echt niet meer.
Het onderwerp is een verzwegen nucleaire ramp. Hoe ben je hier op gekomen?
Ik heb bijna tien jaar onderzoek gedaan (naast een fulltime baan) naar de paradoxe relatie tussen een democratie en haar inlichtingen dienst(en). Daarbij stuitte ik op geheimzinnigheden rond de Thule-ramp en de Palomares-ramp. Die heb ik toen als kapstok genomen om het verhaal van de paradox van de democratie te vertellen. Beide rampen worden door de inlichtingendiensten nog steeds geheim gehouden, terwijl ze grote impact hebben gehad op burgers. Vermoed wordt dat nog steeds enkele scherpe kernbommen (kracht van elk: 100 x Hiroshima) op de bodem van de zee liggen weg te roesten.
Wat is de reden dat het boek in Schotland begint en niet in Spanje of Groenland waar de nucleaire rampen daadwerkelijk hebben plaatsgevonden?
De beide rampen zijn slechts hulpmiddelen. Het boek gaat over de impact van inlichtingen diensten op het leven van mensen. Over hun machinaties, hun leugens, hun geweld, hun oncontroleerbaarheid… Daarom heb ik voor een andere locatie gekozen en heb ik elementen van beide rampen samengesmolten tot een nieuw geheel.
De hoofdpersoon wordt rijk met werk in de diamantmijn. Is er een specifieke reden dat je daarvoor hebt gekozen?
Diamanten spreken tot de verbeelding en in delen van de wereld kan iedereen ze vrij makkelijk vinden als je ze herkent. Verder kun je met diamanten snel veel geld verdienen als je het geluk hebt op een rijke diamantlaag te stoten.
Het is een fictief verhaal, waarom niet een journalistiek stuk?
Schrijven over inlichtingendiensten is niet zonder risico. Journalistiek erover schrijven al helemaal! Door te kiezen voor een romanvorm kan ik zonder risico waarheden vertellen. In een roman kan ik mijn bronnen anonimiseren en maximaal beschermen. De romanvorm geeft mij veel meer creatieve vrijheid dan ik als journalist zou hebben. En een roman richt zich op een veel breder publiek!
Het zou natuurlijk kunnen dat dit boek een discussie over inlichtingen- en veiligheidsdiensten aanzwengelt. Hoop je hierop?
Dat zou inderdaad een aardig gevolg van het boek kunnen zijn. Al weet ik uit ervaring dat inlichtingendiensten zelden in discussie gaan. Hun zogenaamde openheid dient ter camouflage van hun geslotenheid. Liegen, bedriegen en misleiden is hun methode, terwijl een democratie; openheid, waarheid en transparantie vraagt. Maar ik ga de discussie graag aan!
Wat doe je aan promotie?
Ik probeer op allerlei manier aandacht te vragen voor het boek en voor de aandelen. Dat dit moeizaam verloopt heeft alles te maken met het onderwerp. Ik heb redenen om aan te nemen dat boeken met dit soort inhoud niet geliefd zijn, om het zo maar uit te drukken. Niet alleen ík heb die ervaring overigens. Ik heb ook sterk de indruk dat uitgevers huiverig zijn bij dit soort onderwerpen. Wellicht dat er nog eens een uitgever lef heeft!
***
P.S. Het boek is niet (meer) via Ten Pages leverbaar.